Sri Lanka met ons gezin: twee weken vol avontuur

Rustig beginnen in Negombo

Bij aankomst op Colombo Airport worden we verwelkomd met een bloemenketting en een warm Ayobowan. Samen met onze privégids en chauffeur stappen we in de auto waarmee we de komende twee weken het land ontdekken.

Onze eerste stop is Negombo. Eén nacht om rustig te landen, aan de warmte te wennen en meteen het zwembad in te duiken. De volgende ochtend begint de dag iets minder idyllisch, maar minstens zo memorabel: op de vismarkt. Wat een bedrijvigheid. En ja, ook wat een geur.

Dineren tussen de rijstvelden

Daarna rijden we door naar Uga Ulagalla. Alleen al de ligging midden in de natuur maakt indruk. Veel ruimte, veel groen en meteen dat gevoel dat je even helemaal weg bent.

Een avond die ik niet snel vergeet, is het Kamatha-diner midden in de rijstvelden. Met een drankje in de hand zien we de zon langzaam zakken, waarna we daar midden in het landschap dineren. Precies zo’n moment waarop je even alleen maar om je heen kijkt.

Ook gaan we met een jeep en gids op pad door kleine dorpjes en natuurgebieden. We zien vogels, vleermuizen en een reuzeneekhoorn, maar minstens zo leuk vind ik wat de gids ons onderweg vertelt over het dagelijks leven. Juist dat maakt zo’n excursie voor mij bijzonder.

Zonsopgang op Sigiriya Rock

Voor Sigiriya Rock gaat de wekker héél vroeg. In het donker beginnen we aan de klim, over smalle trappen en met een stevige wind om ons heen. Op sommige stukken vind ik het best spannend.

Maar boven is alles vergeten.

Langzaam komt de zon op boven het groene landschap en zien we Sri Lanka onder ons wakker worden. Zo’n uitzicht maakt een vroege wekker ineens heel relatief.

Fietsen, dansen en vooral veel lachen
 

Later die dag stappen we op de fiets voor een tocht door Habarana Village met gids Buddy. Dit wordt één van de leukste activiteiten van onze reis!

We stoppen bij een smid, proeven kokosmelk, bezoeken een kleine bakstenenfabriek en mogen proberen een olifant van cement te maken. Bij een dansschool moeten we vervolgens zelf meedoen. Wij zijn als gezin niet gezegend met bijzonder veel ritme, dus dat levert vooral heel veel gelach op.

Wat ik mooi vind, is dat we niet alleen ergens naar staan te kijken. We ontmoeten mensen, stellen vragen en doen mee. Daardoor krijgen ook de kinderen echt iets mee van het dagelijks leven.

Dat het ondertussen ontzettend heet is, neem ik voor lief. Al ben ik wel heel blij als Buddy ergens onderweg een elektrische fiets voor me weet te regelen.

Zelf curry maken

De fietstocht eindigt met een kookervaring. We mogen onze eigen curry maken en leren hoe de verschillende kruiden en ingrediënten samenkomen.
Mijn man en dochter zijn alleen iets te enthousiast met de pepers. Hun curry is volgens mij zelfs voor Sri Lankaanse begrippen behoorlijk pittig. Wij staan letterlijk in brand.
Maar lekker is het wel.

Tempels, golf en streetfood

Op weg naar Kandy bezoeken we de grottempels van Dambulla. Weer een compleet andere kant van Sri Lanka, en voor ons een mooie kennismaking met de religie en geschiedenis van het land.

Daarna slapen we bij Clingendael, vlak bij een golfbaan. Sinds onze zoon officieel een handicap heeft, kunnen we daar natuurlijk niet zomaar aan voorbijgaan. Hij besluit na negen holes zelfs door te spelen tot achttien, samen met mijn man. Mijn dochter rijdt enthousiast mee in de buggy. Ik houd het na negen niet al te succesvolle holes voor gezien en kies voor een cocktail op het terras. Ook dát is vakantie.

In Kandy bezoeken we de Temple of the Tooth en gaan we ’s avonds op pad met Donald voor een streetfood walk. Geen strak programma, maar kijken waar we zin in hebben en onderweg proeven wat ons aanspreekt. Zo belanden we onverwacht in een Scooby Doo-café voor een lava cake. Niet gepland, wel precies het soort moment dat een reis leuk maakt.

Met de trein door het groene binnenland

Vanuit Nuwara Eliya reizen we per lokale trein richting Bandarawela. De deuren van onze coupé staan open en ondanks de mist en regen blijf ik maar naar buiten kijken. Dorpjes, heuvels en theeplantages glijden langzaam voorbij.

Rond Ella wandelen we een deel van de Pekoe Trail. Samen met gids Ruben lopen we onder andere langs de beroemde Nine Arch Bridge en verder door theevelden en smalle paadjes. De kinderen vinden het geweldig om te wachten op een trein die over de brug komt.

Onderweg plukken we theeblaadjes, voelen we planten zo zacht als fluweel en gooien we takjes van de ‘sticky plant’ stiekem naar elkaar. De gids maakt de wandeling speels en interactief, waardoor ook de kinderen echt blijven kijken en vragen stellen.
 

Thee, thee en nog eens thee

Bij Lipton Seat kijken we uit over eindeloze groene heuvels en theeplantages. Zelfs op een bewolkte dag blijft het landschap hier indrukwekkend.

In een theefabriek zien we vervolgens hoe het blad dat we onderweg steeds zien uiteindelijk verandert in de thee die bij ons in een kopje belandt. Voor de kinderen valt daardoor ineens alles op zijn plek.

En ja, natuurlijk eindigt dat met thee proeven.
 

Op safari in Yala

Bij Uga Chena Huts, aan de rand van Yala National Park, gaan we twee keer op safari. We zien waterbuffels, krokodillen, pauwen, apen, mangoesten, herten en olifanten.

Maar het hoogtepunt komt pas helemaal aan het einde van onze tweede safari.

Veel jeeps rijden al verder, maar onze gids blijft geduldig wachten. En dan verschijnt ze: een luipaardvrouwtje. Met slechts een paar andere jeeps staan we naar haar te kijken. Voor mij is dat precies het bewijs dat een goede gids soms het verschil maakt tussen iets zien en iets echt meemaken.
 

Galle: geschiedenis die dichtbij komt

Langs de zuidkust rijden we verder naar Galle, waar we in Fort Bazaar verblijven. Vanuit het hotel lopen we zo de straten van het historische fort in.

Tijdens een wandeling vertelt gids Praveen ons over de geschiedenis van Galle en over zijn eigen ervaring tijdens de tsunami van 2004. Ik merk dat zijn verhaal ook bij de kinderen veel indruk maakt. Soms komt geschiedenis ineens heel dichtbij wanneer iemand vertelt wat hij zelf heeft meegemaakt.

Later fietsen we door de omgeving en stoppen we onderweg voor een verse kokosnoot. Heel eenvoudig, maar juist dat soort kleine momenten blijven hangen.
 

Nog één keer Colombo

Na Sri Lanka vliegen we door naar de Malediven. Op de terugweg verblijven we nog één nacht in Colombo. We lopen door het centrum, rijden per tuktuk door het verkeer en stappen in een lokale trein langs de kust.

Daarna koken we mee bij iemand thuis en schuiven we aan tafel. Een heel andere afsluiting dan een groot restaurant, maar juist daarom zo leuk.

Op onze laatste ochtend kijken we vanaf de Lotus Tower nog één keer uit over de stad voordat we richting huis vertrekken.
 

Twee weken, vier mensen en heel veel herinneringen

Wat ik misschien wel het leukste vond aan deze reis, was hoeveel verschillende dingen we samen meemaakten.

De kinderen zagen niet alleen mooie plekken. Ze fietsten door dorpjes, kookten curry, wandelden tussen theeplantages, leerden over religie en geschiedenis, zagen wilde dieren en beklommen in het donker een rots om de zon te zien opkomen.

Het was soms vroeg. Soms heet. En af en toe waren we allemaal best moe.

Maar juist die afwisseling maakte de reis zo bijzonder.

Sri Lanka liet ons in twee weken tijd ontzettend veel zien. En het mooie was dat onze kinderen er net zo enthousiast over waren als wij!